Pani szuka pana Łódź

Opis oferty

Nie wiem, kim jesteś. Ile masz lat, jak wygląda Twój poranek, czego słuchasz w samochodzie ani co sprawia, że śmiejesz się do łez.

Nie wiem, czy nasze drogi kiedykolwiek się przetną. Ale lubię myśleć, że gdzieś istnieje człowiek, który również czasem patrzy na zachodzące słońce i myśli, że pięknie byłoby móc podzielić z kimś tę chwilę.

Może właśnie czytasz te słowa.

A może jesteśmy dla siebie tylko dwojgiem nieznajomych, których historie nigdy się nie spotkają.

Tego jeszcze nie wiem.

Wiem natomiast, że najpiękniejsze opowieści nie zawsze zaczynają się od wielkich wydarzeń.

Czasem zaczynają się zupełnie niepozornie. Od rozmowy, która miała potrwać chwilę, a niepostrzeżenie skradła pół nocy. Od uśmiechu, którego nie udało się ukryć. Od czyjegoś sposobu patrzenia na świat, tak odmiennego od naszego, że nagle chcemy zobaczyć go właśnie tymi oczami.

Zastanawiam się, czy mijaliśmy się już kiedyś na ulicy. Może stałeś przede mną w kolejce po kawę, kiedy ja, pogrążona we własnych myślach, nawet nie podniosłam wzroku.

Może jechaliśmy tym samym pociągiem, siedząc kilka miejsc od siebie.

A może dzielą nas setki kilometrów i całe mnóstwo przypadków, które musiałyby się wydarzyć, żebyśmy kiedyś znaleźli się w tym samym miejscu.

Ja?
Mam 35 lat, całkiem sprawnie działający rozum i nieco mniej zdyscyplinowane serce. Na szczęście zazwyczaj udaje im się dojść do porozumienia, choć negocjacje bywają burzliwe. Jestem pragmatyczną romantyczką, co w praktyce oznacza, że potrafię wzruszyć się zachodem słońca, a chwilę później zastanawiać, czy wybraliśmy optymalną trasę powrotną.

W moim świecie jest miejsce na kontrasty. Na ciszę przerywaną dźwiękami AC/DC, na kryminały czytane do absurdalnych godzin, na teatr i spontaniczne pomysły, które rozsądek próbuje jeszcze negocjować, kiedy ja już szukam biletów. Na długie wędrówki po górach i równie długie spacery brzegiem morza. Na czarną kawę, bo życie dostarcza wystarczająco dużo słodyczy. A jeśli akurat nie dostarcza, pozostaje czekolada.

Lubię mieć korzenie i skrzydła. Miejsce, do którego chce się wracać, i odwagę, żeby wciąż odkrywać nowe. Nie chciałabym z żadnego z nich rezygnować. I nie oczekiwałabym tego od Ciebie.

A Ty?
Nie wiem, jaki jesteś.

Może masz w sobie spokój, którego czasem mi brakuje. A może jesteś żywiołem, który potrafi w jednej chwili wywrócić wszystkie plany do góry nogami. Nie wiem, czy częściej kierujesz się rozsądkiem, czy sercem. I czy, podobnie jak ja, zdarza Ci się prowadzić między nimi negocjacje, w których żadna ze stron nie zamierza ustąpić

Chciałabym tylko, żebyś był prawdziwy. I chciałabym Cię poznać. :)